ผู้นำนมัสการ

“ทำอย่างไรเมื่อไม่มีดนตรี”

นี่เป็นเรื่องที่ได้ยินจากคุณพอล ฮัดซันจากประสบการณ์ที่เขาได้ไปแบ่งปันกับน้องๆ วัยรุ่น
ที่สนใจในการเป็นผู้นำนมัสการ

เขาได้เล่าให้ฟังว่า การแบ่งปันเป็นไปอย่างปกติ และได้เปิดโอกาสให้ผู้ฟังถามคำถาม
น้องคนหนึ่งในห้องนั้นได้ถามขึ้นว่า “เราจะนมัสการพระเจ้าอย่างไรถ้าเราไม่มีดนตรี”
คำถามนี้ทำให้เราเกิดความชื่นชมยินดี เพราะการนมัสการตามหลักคำสอนในพระคัมภีร์
นั้นสำคัญที่น้องๆ จะเข้าใจ

คุณพอลก็ได้นำน้องๆ กลับไปยังเหตุการณ์มากมายที่ถูกบันทึกไว้ในพระคัมภีร์ ที่ได้บ่ง
บอกว่า ผู้นั้นกำลังนมัสการพระเจ้า โดยที่ไม่ได้เห็นว่ามีดนตรีอยู่ข้างๆ ทำให้น้องๆ ได้
เข้าใจรากของการนมัสการว่า แม้ไม่มีดนตรีเราก็นมัสการพระเจ้าได้

จากการศึกษาค้นคว้า เราเห็นได้ว่าสิ่งที่ปฏิบัติในวัฒนธรรมมีอิทธิพลต่อรูปแบบการ
นมัสการ การนมัสการพระเจ้าในพระคัมภีร์เดิมมีการก้มลงกราบถึงพื้น การสร้างเสา
ศักดิ์สิทธิ์ แท่นบูชา เราเองอาจจะไม่กล้ากล่าวว่าเป็นเหมือนในวัฒนธรรมไทยที่มีการ
ก้มลงกราบถึงพื้น การสร้างเสาหลักเมือง ศาลพระภูมิ ในการนมัสการพระของพวกเขา

แต่สิ่งสำคัญนั้น ไม่ได้อยู่ที่อากัปกิริยาที่แสดงออกหรือสถานที่หรือสิ่งที่นำมาถวาย
เพราะหลายครั้งหลายคราเราพบในพระคัมภีร์ว่าพระเจ้าทรงเรียกหาความจริงใจ และสิ่ง
ที่เป็นอยู่ภายใน พระเยซูคริสต์เองไม่ได้ทรงเปลี่ยนแปลงการนมัสการให้มีรูปแบบใหม่
แต่ยังทรงย้ำเตือนให้เราได้รู่ว่าพระเจ้าทรงแสวงหาผู้ที่นมัสการด้วยจิตวิญญาณ
และความจริง

ดังนั้น เราจึงควรยึดถือสิ่งที่เป็นหัวใจของการนมัสการมากกว่าสิ่งอื่นใด ดนตรีก็มี
ประโยชน์ในหลายทางไม่เฉพาะแต่ในการนมัสการเท่านั้น แต่หากการนมัสการนั้น
ขาดหัวใจของมันไป ก็คงไม่อาจทำให้การนมัสการนั้นมีชีวิตได้

Archive:
ตุลาคม ผู้นำนมัสการ

พฤศจิกายน-ธันวาคม

มกราคม

กุมภาพันธ์-มีนาคม