“เลือกที่รักมักที่ชัง”
โดย บงกช ฮัดซัน Website: bongkote.whitelotusworshipmusic.com
เราไม่อาจเลือกชาติเกิดได้ เลือดของเราแสดงเชื้อชาติของเรา
ความละอายไม่มีอยู่ในเราไม่ว่าเราจะเป็นเชื้อชาติใดก็ตาม เพราะ
พระเจ้าทรงเรียกทุกชาติว่าเป็นชนชาติที่รักของพระองค์แล้ว ทุกคน
คือที่รักของพระองค์
วัฒนธรรมประเพณีของแต่ละชาตินั้นมีความเป็นเอกลักษณ์ มีความ
เป็นชาติอันสืบสานกันมาแต่โบราณ สิ่งที่ถือปฏิบัติกันมาบ้างก็ยังคง
ถือรักษาไว้ บ้างก็เริ่มเลือนหายไปจากรุ่นหลัง มนุษย์กำหนดประเพณี
แต่ประเพณีไม่ได้กำหนดความเป็นมนุษย์
การแสดงออกต่างๆ ที่พบในพระคัมภีร์เมื่อมีการสรรเสริญและนมัสการ
อาจเป็นได้ว่าเป็นตามวัฒนธรรมประเพณีในเชื้อชาติของพวกเขา แต่
ถ้ามองให้ลึกซึ้งกว่านั้น เราต้องมองถึงความรู้สึกเช่นไรหนอที่ทำให้
พวกเขาแสดงออกเช่นนั้น มันเป็นความรู้สึกของมนุษย์ต่อพระเจ้าผู้
อยู่สูงกว่า
สามด้านที่พระเจ้าตรัสผ่านกษัตริย์ดาวิดคือ หนึ่ง จงปรนนิบัติองค์
พระผู้เป็นเจ้าด้วยความยำเกรง สอง จงเกษมเปรมปรีดิ์จนเนื้อเต้น
และ สาม จงจุมพิตพระบุตร เป็นการตอบสนองต่อพระเจ้าในสาม
ด้านคือ ความยำเกรง ความชื่นชมยินดี และความสนิทสนม นี่คือ
สามด้านที่มนุษย์จะตอบสนองต่อพระเจ้า
การนมัสการมิได้เป็นเรื่องของวัฒนธรรมประเพณีหรือรูปแบบหรือ
สไตล์ดนตรี หากแต่เป็นการตอบสนองต่อความรักของพระผู้สร้าง
จากผู้ที่ถูกสร้าง เป็นการแสดงออกของผู้ที่ถูกไถ่ต่อพระผู้ไถ่ เป็น
การดื่มน้ำจากแม่น้ำแห่งความชื่นชมยินดีในการทรงสถิตจนอิ่ม
เหตุนี้เอง เราจึงไม่ควรมีความรู้สึกเลือกที่รักมักที่ชังต่อการนมัสการ
ใดๆ ที่มีสามด้านนี้ปรากฎอยู่ โดยเฉพาะเมื่อมันออกมาจากตัวตน
แท้จริงและอย่างจริงใจต่อหน้าพระเจ้า
|
