“ผู้ฝึกที่ยิ่งใหญ่”
หัวใจของผู้ที่รักงานฝึกอบรม
แน่นอนที่สุดว่าสิ่งหนึ่งที่พวกเขามีอยู่ในความคิดก็คือ
การมองหาสิ่งที่มีอยู่ในผู้รับการฝึก
และดึงสิ่งนั้นออกมาให้ผู้รับการฝึกเองได้มองเห็น
และพยายามช่วยเหลือ
สร้างโอกาส และอยู่เคียงข้างไปจนผู้รับการฝึกสามารถใช้
หรือแสดงสิ่งที่มีอยู่ในตัวเขาอย่างสง่างาม
ชีวิตของเด็กเลี้ยงแกะที่เคยอยู่แต่ในท้องทุ่งกว้างที่ทำสิ่งที่ไม่น่าเชื่อได้
ใครจะคิด
ว่าเขาจะล้มร่างใหญ่เหมือนยักษ์ลงได้ เรื่องเล่าเกี่ยวกับดาวิดผู้ฆ่ายักษ์ที่เราได้ยิน
ตั้งแต่เด็กนั้นเคยทำให้เรากลับไปมองดูหรือไม่ว่าเขาทำได้อย่างไร
อะไรที่ทำให้
เขากล้าพูด กล้าทำอย่างนั้น
โมงยามที่ดาวิดกำลังเลี้ยงแกะอยู่นั้น
มีเวลาที่หมีและสิงโตเข้ามาเพื่อจะเอาแกะ
ของบิดาท่าน ท่านได้ช่วยแกะและฆ่าหมีกับสิงโตได้ด้วย
ในวันที่กองทัพอิสราเอล
ถูกท้าทายโดยโกลิอัทนั้น ดาวิดกล่าวต่อกษัตริย์ซาอูลว่า
“องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรง
ช่วยข้าพระบาทจากเขี้ยวเล็บของสิงโตและหมี
จะช่วยข้าพระบาทจากมือชาว
ฟิลิสเตียผู้นี้”...
มีบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในหัวใจของดาวิด
ในวันที่เขาไปไล่ตามฟาดฟันช่วยแกะ
ออกจากปากของสิงโต กระชากขนของมันเมื่อมันหันมาเล่นงานท่าน
ในวันนั้นเอง
พระเจ้าทรงฝึกหัวใจของดาวิดที่จะยอมรับความสามารถของพระเจ้า
นับจากวันนั้น
และเรื่อยไปจนวันที่ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ ท่านก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงที่จะเป็นผู้ที่
นมัสการพระเจ้า
ในชีวิตประจำวันของเรานั้น
เราคงไม่เคยคิดว่าพระเจ้าทรงกำลังฝึกเราอยู่ เราอาจ
ไม่เข้าใจว่าพระองค์ทรงสถิตกับเราในทุกสถานการณ์นั้นอย่างไร
แต่ให้แน่ใจได้
เลยว่าพระองค์ทรงกำลังฝึกหัวใจของเรา พระองค์ทรงรู้ว่าเรามีหัวใจที่นมัสการ
พระองค์ด้วยรักอยู่ในตัวเรา
ดังนั้น อย่ากลัวสถานการณ์ที่กดดันใจหรือเหตุ
การณ์อันสุขใจ เพราะนั่นคือบทฝึกหัดจากพระเจ้าผู้ฝึกที่ยิ่งใหญ่
ทรงฝึกเราเพราะ
ทรงเห็นว่าเราสามารถนมัสการพระองค์ได้ในวันเหล่านั้น เราสามารถทำได้
|