“ไม่มีคำตอบ”
ดิฉันได้มีโอกาสเข้าเรียนในสัมมนาที่ให้การเรียนรู้ถึงคุณสมบัติที่พึงมีของผู้ทำงาน
ในบทบาทผู้นำ
หัวข้อต่างๆ ที่อยู่ในโปรแกรมก็ดีมาก ดิฉันกำลังคิดว่าตัวเองมี
ปัญหาแล้วเข้ามาในสัมมนาหรือว่ามาเรียนรู้สิ่งที่สำคัญ
มันก็เป็นไปได้ทั้งสองอย่าง
เพราะคนเราก็ไม่สมบูรณ์ มีสิ่งที่ทำผิดพลาดในอดีต
เพราะมือใหม่หัดขับ
แล้วก็มีสิ่งที่จะได้เจอในอนาคต ที่เราสามารถจะนำสิ่งที่เรา
เรียนรู้ไปใช้ได้
และครั้งนี้มีเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นในห้องเรียนมาเล่าสู่กันฟัง
มันเป็นเรื่องของดิฉันเอง
อาจเรียกได้ว่ามันเป็นความหยิ่งในรูปแบบหนึ่ง
ที่ดิฉันตอบอย่างมั่นใจเสียงดังว่า
ถ้ามีคนมาถามคำถาม ก็จะต้องหาคำตอบให้คนนั้นเท่าที่จะทำได้
ในเวลานั้น
ห้องเรียนสัมมนาอยู่ในช่วงของการถกกันถึงประโยคที่กล่าวว่า
“เราไม่มีคำตอบ
ให้กับทุกคำถาม”
หลายปีของโรงเรียนการนมัสการ
ผู้ที่เป็นเพื่อนที่ดีของเราซึ่งเราเคารพรัก ได้มา
สอนหนังสือวิวรณ์ให้กับนักเรียน
ท่านเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับเรื่องนี้ ท่านมักจะ
สอนด้วยคำอธิบายที่ดีที่สุดที่ท่านสามารถทำได้
และเมื่อมาถึงคำถามที่ท่านตั้ง
ขึ้นเองเพื่อให้เราคิด หลายครั้งต่อหลายครั้งท่านก็จะยอมรับว่าท่านเองก็ไม่ทราบ
คำตอบ
แน่นอนที่เรารู้ว่าหนังสือวิวรณ์เป็นหนังสือที่ี่ใช้สัญลักษณ์ในการเขียนเพื่อให้คน
ในสมัยดั้งเดิมนั้นอ่านแล้วเข้าใจได้
การตีความของหนังสือก็อาจมีความเห็นที่
ต่างกันไปของสถาบันการศึกษาต่างๆ
ได้ ท่านไม่ได้พยายามให้คำตอบทั้งหมด
ที่ไม่อาจตอบได้ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ครั้งใด
ดิฉันก็ยังรู้สึกเขินจังเกี่ยวกับเรื่องใน
ห้องเรียนนั้น ซึ่งจริงๆ
แล้วมีคำตอบที่สามารถตอบว่า “ไม่รู้”
|
