เพลง
Updated: 30-Nov-06
การเขียนเพลง
"สไตล์ใคร สไตล์คนนั้น"
เราแต่ละคนจะมีความชอบความถนัดไม่เหมือนกัน
และมีความสร้างสรรค์ที่หลากหลาย
มีนักเขียนเพลง
มากมายในโลกนี้ที่เราก็คงจะตอบไว้ในใจว่า
ใครคือนักเขียนเพลงที่เราชื่นชม
มีหลายอย่างที่เราผูกพันในวัยเด็กและสะสมมาเรื่อยๆ และเลือกที่จะยึดสิ่งหนึ่งสิ่งใดจากหลายๆ ที่ไว้เป็น
ส่วนหนึ่งของตัวเอง อาจมีสิ่งใหม่ที่ไม่เคยพบเจอในวัยเด็ก และเป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างมาก
น่าติดตาม
น่าหลงใหล ด้วยความต่างกันของแต่ละบุคคลนั่นเอง สไตล์จึงเกิดขึ้นมากมายตามความคิดสร้าง
สรรค์และความพึงพอใจของแต่ละบุคคล
ในการเขียนเพลงนมัสการ
ไม่มีบทบัญญัติห้ามในเรื่องของสไตล์
แต่กลับมีข้อพระคำที่สนับสนุนให้เรา
แต่ละคนสามารถใช้สไตล์ที่เป็นตัวเอง
เขียนเพลงเพื่อการสรรเสริญ นมัสการได้
เราต่างรู้ว่าเราถูกสร้างขึ้นตามพระฉายของพระเจ้า
หากได้ดูการทรงสร้างของพระเจ้า เราคงไม่ปฏิเสธ
ถึงความสร้างสรรค์ในการงานเหล่านั้น ดังนั้น
ถ้าเราเชื่อว่าเราถูกสร้างขึ้นตามพระฉาย
เราก็ไม่ควรกลัว
ที่จะใช้ความสร้างสรรค์ของเราในการทำงาน
มีทั้งคำกล่าวไม่เห็นด้วยที่จะใช้สไตล์ที่มีอยู่ในโลกมืด
มาใช้เป็นสไตล์สำหรับพระเจ้า และมีทั้งคำ
กล่าวที่มองอีกด้านหนึ่งว่าการทำเช่นนั้น
ทำให้เรากำลังเอาถุงเงินที่เจ้านายให้ดูแลและไปทำกำไรให้
ท่านนั้น ไปฝังดินไว้เฉยๆ
หากเราเชื่อว่าทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อพระองค์
และโดยพระองค์
เราก็ไม่ต้องกลัวที่จะใช้สิ่งใดใดเพื่อให้
พระเกียรติเป็นของพระองค์ และเรายังสามารถเข้าถึงกลุ่มคนที่ชอบนิยมสไตล์นั้นๆ
และส่งสารเรื่องราว
ของพระเจ้าในภาษาที่พวกเขาเข้าใจได้อีกด้วย
ดนตรีทำให้เราเข้าใจวัฒนธรรมและความเป็นตัวตนแท้จริง
ไม่ว่าจะระดับประเทศหรือในรายบุคคล
แต่
ละรุ่นก็จะมีรายละเอียดของความนิยมทางดนตรีต่างกันไปไม่ว่าจะป็อป ร็อค
อาร์แอนบี บลูส์ บลูแกลส
แร็บ อื่นๆ มากมาย และก็ยังมีดนตรีที่แสดงความเป็นประเทศชาติและพื้นบ้านของแต่ภาคไว้เป็นมรดก
ถึงรุ่นลูกรุ่นหลานสืบต่อไป
สำหรับคริสเตียนแล้วคงไม่ปฏิเสธว่าตัวเองอยากทำทุกสิ่งให้พระเจ้าได้รับเกียรติ หากเราสามารถใช้
สไตล์ที่บ่งชี้ความเป็นตัวเองไม่ว่าจะระดับใดก็ตาม
ก็จะทำให้พระนามของพระเจ้าได้แสดงความเป็นเจ้า
ของสไตล์นั้นๆ อย่างที่ทรงเป็นพระผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวง
เราไม่ควรจำกัดพระเจ้าผู้ทรงสร้างทุกสิ่งไว้
ตามความต้องการหรือเห็นตามความเหมาะสมเท่านั้น แต่ควรให้ความจริงที่ว่า “พระองค์ทรงเป็นพระ-
เจ้าของทุกคนและทุกสิ่ง” นั้นตั้งอยู่เหนือเราและเหนือทุกสิ่ง
พระเจ้าทรงสร้างความถี่เสียง พระเจ้าทรงเป็นเจ้าของดนตรี ดนตรีให้ความรู้สึก เนื้อหาให้ความหมาย
ให้เรามีความเข้าใจและหยิบใช้ดนตรีมาเป็นเครื่องมือในการสื่อความรู้สึกที่มีกับพระเจ้าและเพื่อนมนุษย์
และให้เรามีเสรีภาพในตัวตนของตัวเอง
เพราะพระเจ้าทรงรักเราในทุกอย่างที่เราเป็น
และการที่เราโปร่ง
ใสในความเป็นตัวเราต่อพระเจ้าก็เป็นความจริงใจต่อพระองค์
ใครก็ตามที่อยากเขียนเพลง ขอให้เป็นตัวตนของตัวเอง
ใช้ความคิดสร้างสรรค์ และให้เกียรติกับสไตล์
ที่ต่างจากเรา และมุ่งเป้าหมายไปที่จะให้บทเพลงนั้นๆ เป็นเครื่องมือสื่อสารของคุณถึงพระเจ้า
สารของ
พระเจ้าถึงเราและมนุษย์ พร้อมกันนั้นก็ใช้ดนตรีเพื่อให้พระเจ้าได้เป็นที่รู้จักท่ามกลางคนที่ยังไม่เชื่อ
พระเจ้าในทุกสไตล์ด้วย
Archive: การเขียนเพลง October
|
