เพลง
Updated: 18-Apr-07

การเขียนเพลง

“คำสัมผัส”

เพลงมากมายที่มีอยู่นั้น ต่างก็มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของมันเอง ซึ่งจะเป็นที่ชอบ
พอใจของใครหรือไม่นั้นก็ไม่อาจบังคับกันได้   แต่ไม่ว่าเราจะชอบพอใจมากน้อยเพียง
ใด เราก็ยังสามารถเรียนรู้และสังเกตการเขียนจากผู้เขียนเพลงนั้นๆ ได้

เราสามารถสังเกตการใช้คำวลีและประโยคที่แสดงความรู้สึก เล่าเหตุการณ์เรื่องราว
และทั้งการเล่นคำคล้องจอง พ้องรูปพ้องเสียง ที่ทำให้บทเพลงมีความโดดเด่น
มีเอกลักษณ์ และมีสัมผัส    

การสัมผัสแบบไทยนั้นคนไทยเองก็มีความคุ้นเคยกันอย่างดี มีความรู้สึกรื่นหูอย่าง
ธรรมชาติเมื่อได้ยิน  นั่นเป็นเพราะตั้งแต่เด็ก นักเรียนไทยทุกคนต่างก็จะได้เรียน
การเขียนและได้ยินทำนองของโคลง กลอน ฉันท์ กาพย์ ซึ่งสามารถแยกเป็นประเภท
เช่น โคลงสี่สุภาพ กลอนแปด กลอนสักวา และอื่นๆ อีก   ทั้งภายในกลอนเองก็มี
สัมผัสใน สัมผัสนอก สัมผัสเสียงสระ พยัญชนะ สัมผัสความหมาย 

การสัมผัสแบบตะวันตกนั้นก็เป็นความไพเราะที่เราคุ้นเคยจากการฟังเพลงของชาว
ตะวันตก   สมัยนี้ มีนักเขียนเพลงต่างชาติบ้างที่ไม่รู้สึกว่าต้องติดอยู่กับใช้การสัมผัส
มากนัก แต่ก็ยังเป็นที่รู้จักกันดีว่า สัมผัสแบบตะวันตก จะมีบังคับสัมผัสเสียงเดียวกัน
หรือใกล้เคียงกันของคำสุดท้ายในประโยคแรกกับประโยคที่สอง

และถ้าศึกษาในพระธรรมสดุดี ก็จะได้เห็นการสัมผัสในแบบต่างๆ ของวัฒนธรรมฮีบรู
เช่น สัมผัสความหมายเหมือนประโยคที่หนึ่งกับประโยคที่สาม ประโยคที่สองกับ
ประโยคที่สี่ สัมผัสความหมายตรงข้ามของคู่ประโยคแรกกับคู่ประโยคหลัง เป็นต้น
ซึ่งไม่ว่าสัมผัสแบบใดก็ตามที่มีในโลกนี้ ต่างก็มีความสวยงามต่างกันไป   และยัง
ร่วมกับการสัมผัสที่จังหวะของดนตรีของแต่ละวัฒนธรรมตามมา

Archive:

ตุลาคม

พฤศจิกายน-ธันวาคม

มกราคม

กุมภาพันธ์-มีนาคม